Η συζήτηση σχετικά με το σύστημα Spitzenkandidaten θεωρήθηκε από πολλούς το 2014 σαν βήμα προς μεγαλύτερη διαφάνεια και λογοδοσία, ενώ άλλοι το θεώρησαν υπονομευτικό για την ανεξαρτησία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ήταν όμως μια πετυχημένη ντρίμπλα του Ευρωκοινοβουλίου απέναντι στην υποβάθμισή του κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης και την αντικατάστασή του από την Τρόικα και τους τεχνοκρατικούς θεσμούς. Πολλές κρίσεις μετά, η συζήτηση για την εμβάθυνση των δημοκρατικών θεσμών με τη σύνδεση του Κράτους Δικαίου με τις Ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις προς τα κράτη-μέλη και η υποχρεωτική εφαρμογή των συνθηκών μετά την εξαντλητική διαπραγμάτευση τους από το πλέγμα των Ευρωπαϊκών Θεσμών, οδηγεί σε μια εκλογική διαδικασία που μοιάζει και είναι το ανάλογο της Eurovision: Συντηρητική, επιφανειακή και κακόγουστη παρά τις καλές προθέσεις. Η ασάφεια της διαδικασίας και της αναφοράς σε ένα άμεσο εκλογικό σώμ…