Το Νήμα : Nema Culture

Η νέα ζωή των ερωτιδέων

Μυρτώ Ράις — Wed, 23 Nov 2022 18:59:16 GMT

Οι τρεις μαριονέτες, ομοιώματα φυσικού μεγέθους των αυθεντικών μικρών ερώτων, είναι δημιουργίες μιας ομάδας κουκλοπαιχτών που σχηματίστηκε αυθόρμητα γύρω από την ανάγκη να υπογραμιστεί η απουσία του ιστορικού αγάλματος από την πλατεία Εξαρχείων. Η πορεία τους θα συνεχιστεί. Ακολουθήστε την μέσα από τη σελίδα τους «έρως ανίκατε μάχαν».

Μια αναπάντεχα όμορφη δράση περίμενε τους κατοίκους της πλατείας Εξαρχείων την περασμένη Κυριακή. Οι τρεις ερωτιδείς του ιστορικού αγάλματος που έχει εγκαταλείψει την περιφραγμένη και αστυνομοκρατούμενη πλατεία Εξαρχείων, επέστρεψαν ως μαριονέτες, συνοδεία της Ανοιχτής Ορχήστρας. Με μουσικές, τραγούδια και πολλή χαρά, πλήθος κόσμου ακολούθησε τους φτερωτούς έρωτες και τους μουσικούς σε μια γιορτινή πομπή που έκανε τον γύρο της πλατείας και στη συνέχεια ανέβηκε στον λόφο του Στρέφη όπου το γλέντι κράτησε ως το βράδυ.

Την καλλιτεχνική δράση οργάνωσαν τοπικές και μη συλλογικότητες, κλιμακώνοντας τις διαμαρτυρίες που εξελίσσονται από τον Αύγουστο ενάντια σ…

Οι έρωτες επέστρεψαν στην πλατεία Εξαρχείων

Μυρτώ Ράις — Mon, 21 Nov 2022 12:07:21 GMT

Μια αναπάντεχα όμορφη δράση περίμενε τους κατοίκους της Πλατείας Εξαρχείων εχθές, Κυριακή 20 Νοεμβρίου. Οι τρεις ερωτιδείς, οι φιγούρες του Andrea del Verocchio που κοσμούν το ιστορικό άγαλμα που έχει εγκαταλείψει την περιφραγμένη και αστυνομοκρατούμενη πλατεία Εξαρχείων, επέστρεψαν ως μαριονέτες, συνοδεία της Ανοιχτής Ορχήστρας. Με μουσικές, τραγούδια και πολλή χαρά, πλήθος κόσμου ακολούθησε τους φτερωτούς έρωτες και τους μουσικούς της Ανοιχτής Ορχήστρας σε μια γιορτινή πομπή που έκανε τον γύρο της πλατείας και στη συνέχεια ανέβηκε ως τον λόφο του Στρέφη όπου το γλέντι κράτησε ως το βράδυ.

Η Εθνική Πινακοθήκη γυρνά σελίδα

Μυρτώ Ράις — Tue, 08 Nov 2022 21:13:49 GMT

Το Νήμα δέχεται τώρα εθελοντικές συνδρομές! Διαβάστε πώς μπορείτε να συνδράμετε στην ανάπτυξη του εγχειρήματος, εδώ

Βασισμένη στην αληθινή ιστορία ενός Αφγανού που ο πόλεμος αναγκάζει, ανήλικο ακόμα, να εγκαταλείψει την πατρίδα του για να βρει καταφύγιο στην Ευρώπη, η ταινία «Φυγή» του Δανού ντοκιμαντερίστα Γιόνας Πόερ Ράσμουνσεν είναι πραγματικά ένα κομψοτέχνημα.

Η φυγή είναι ένας ύμνος στη δύναμη της ζωής

Συνδυάζοντας δύο διαφορετικές εικαστικές γλώσσες κινουμένων σχεδίων, ο Αμίν ανασύρει και εξομολογείται το παρελθόν. Αυτό αναβιώνει, άλλοτε σαν προσωπικός ακατανίκητος εφιάλτης, άλλοτε σαν βελούδινη νοσταλγία κι ενίοτε εισβάλλει ως συλλογική μνήμη μέσα από τις εικόνες αρχείου (ειδησεογραφικές ή καθημερινές) που διατρέχουν την αφήγηση. Ο πόλεμος, η προσφυγιά, τα παράνομα περάσματα από χώρα σε χώρα μες τα χιόνια ή στα τρύπια αμπάρια, η διασπορά της οικογένειας σε κάθε γωνιά του κόσμου, ο συνεχής τρόμος, γίνονται ένας ύμνος για την αγάπη και τη δύναμη της ζωής. Όπως σε κάθε τραυματική εξ…

Τα μουσεία, νέος χώρος διαμαρτυρίας;

Μυρτώ Ράις — Wed, 26 Oct 2022 18:56:40 GMT

Όπως σας έχουμε ενημερώσει το Νήμα έχει ανοίξει πλέον τις εθελοντικές συνδρομές! Περισσότερες λεπτομέρειες για το πώς μπορείτε να μας συνδράμετε εδώ

Πολύς λόγος έχει γίνει και αγανάκτηση έχει εκφραστεί για τις δύο πρόσφατες οικο-ακτιβιστικές δράσεις που, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την αδράνεια των κυβερνήσεων απέναντι στην κλιματική κατάρρευση, «βεβήλωσαν» δύο διάσημους πίνακες, αφήνοντάς τους πάντως άθικτους πίσω από το προστατευτικό τους γυαλί. Μπορεί το ντοματόζουμο που στις 14 Οκτωβρίου έλουσε τα «Ηλιοτρόπια» του Βαν Γκογκ στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου και ο πατατοπουρές που εννέα μέρες αργότερα εκσφενδονίστηκε στις «Θημωνιές» του Μονέ στο μουσείο Μπαρμπερίνι του Πότσνταμ να τράβηξαν τα φώτα της δημοσιότητας, δεν είναι όμως μεμονωμένες δράσεις. Εγγράφονται στη συνέχεια μιας σειράς αντίστοιχων συμβολικών δράσεων που, επειδή δεν «λέρωσαν» τόσο εμφανώς τα έργα τέχνης που στόχευσαν, πέρασαν μάλλον απαρατήρητες.

Στις 30 Ιουνίου, στην Courtauld Gallery του Λονδίνου, οικολόγοι ακτι…

Ανί Ερνό, ενθουσιαστικό Νόμπελ Λογοτεχνίας

Μυρτώ Ράις — Wed, 12 Oct 2022 17:30:07 GMT

Η Ανί Ερνό το 1992 σε τηλεοπτική της συνέντευξη για το βιβλίο της «Passion simple» (ελλ. «Πάθος» εκδ. Χατζηνικολή). Γυμνή καταγραφή του ερωτικού πάθους, γίνεται επιτυχία διεθνώς παρά τις κριτικές που το βρίσκουν «άσεμνο» ή «μη γυναικείο». Η πρωτεργάτρια ενός ανανεωμένου αυτοβιογραφικού είδους, όπου το «εγώ» είναι κοινωνικό, βρίσκει τη συνέχειά της στον πολύ νεότερό της Εντουάρ Λουί, ο οποίος την αναφέρει σαν πρότυπό του, και με τον οποίο μοιράζεται τις ίδιες αναφορές στα μαθήματα του Πιέρ Μπουρντιέ.

Για την Ανί Ερνό είχαμε κάνει λόγο σε προηγούμενο τεύχος με αφορμή την κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου της «Το γεγονός» (η οποία τελικά απέσπασε τον Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ Βενετίας). Δεν φανταζόμασταν τότε πως θα γίνει η πρώτη Γαλλίδα και η (μόλις) 17η γυναίκα που βραβεύεται με ένα από τα 119 Νόμπελ Λογοτεχνίας που έχουν απονεμηθεί απ’ όταν θεσπίστηκαν το 1901. Η Σουηδική Ακαδημία, με τις σχετικά πρόσφατες βραβεύσεις της Σβετλάνα Αλεξίεβιτς ή του Μπομπ Ντίλαν, έχει ήδη δείξει τη δι…

«Athena»: μια εξέγερση για το Netflix;

Μυρτώ Ράις — Wed, 28 Sep 2022 19:24:59 GMT

Η τελευταία μεγάλου μήκους ταινία του Ρομέν Γαβρά, «Athena» έκανε πρεμιέρα στη Βενετία και ήδη προβάλλεται στο Netflix. Όλα ξεκινούν με τη δολοφονία ενός νεαρού από την αστυνομία. Το προάστιο με το όνομα «Αθήνα» φλέγεται: τα παιδιά των μεταναστών από τις πρώην αποικίες εξεγείρονται, τα ΜΑΤ είναι παντού. Ο γαλλικός Νοέμβρης του ‘05, ο ελληνικός Δεκέμβρης του ‘08 πλανάται πίσω από την ένταση και τους καπνούς των εικόνων. Η σύγκριση σταματάει εδώ. Η συνέχεια είναι κραυγές και υποτυπώδης λόγος, σχηματικοί χαρακτήρες (τα αλγερινής καταγωγής αδέλφια, ο οργισμένος μακρυμάλλης, ο ειρηνευτής στρατιωτικός, ο χαμένος ντίλερ, ένας άτυχος ματατζής που πιάνεται όμηρος) και μια στοιχειώδης υπόθεση με προβληματικό τέλος.

Η εξέγερση ως θέαμα

Η ταινία επιδιώκει να εγγραφεί στη συνέχεια του ιστορικού «Μίσους» που πρώτο, το 1995, έφερε στο προσκήνιο το ζήτημα των προαστίων. Ή έστω επιχειρεί να πάρει τη σκυτάλη από τους «Αθλίους» του Λατζ Λι με τον οποίο ο Ρομέν Γαβράς συνεργάζεται σταθερά. Αν όμως, με μια…

Επαναπατρισμός στο Ντέλαγουερ

Μυρτώ Ράις — Wed, 14 Sep 2022 18:57:25 GMT

Νήμα via «Alberto Giacometti at the Biennale in Venice», 1962 - DUFOTO

Το χρονικό του βιασμού του αρχαιολογικού νόμου

Γίνεται ένα υπουργείο Πολιτισμού να μετατραπεί σε άρμα νομιμοποίησης της αρχαιοκαπηλίας;

Επί υπουργίας Λίνας Μενδώνη συνέβη και αυτό, σε ένα κρεσέντο από τσιμεντώματα, ξηλώματα, συγκαλύψεις και αυθαιρεσίες. Στην αντεστραμμένη πραγματικότητα της κυβερνητικής νεογλώσσας, η παραχώρηση των 161 κυκλαδικών αρχαιοτήτων σε ίδρυμα των ΗΠΑ ονομάζεται «επαναπατρισμός».

Παρά την έκκληση του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων για παρέμβαση της ΠτΔ και τις σφοδρές αντιδράσεις των κομμάτων στη συζήτηση που διεξήχθη την προηγούμενη Παρασκευή (09/09) στη Βουλή, παραβαίνοντας παντοιοτρόπως τον αρχαιολογικό νόμο, υπερψηφίστηκε τελικά η συμφωνία του ΥΠΠΟΑ, με το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, το Μητροπολιτικό Μουσείο Νέας Υόρκης (The ΜΕΤ) και το (νεοσύστατο) Ινστιτούτο Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού που βρίσκεται στο (φορολογικό παράδεισο) Ντέλαγουερ των ΗΠΑ.

Η συμφωνία ορίζει πως οι κυκλαδικές αρχαιότ…

Ο κόκκινος άνθρωπος

Μυρτώ Ράις — Wed, 31 Aug 2022 18:51:48 GMT

Η φιγούρα του Γκορμπατσόφ είναι ένα από τα έργα των 118 διεθνών καλλιτεχνών που φιλοξενούνται στη λεγόμενη East Side Gallery, την υπαίθρια έκθεση του όρθιου τμήματος του Τείχους του Βερολίνου. Τα περισσότερα φιλοτεχνήθηκαν αμέσως μετά την πτώση του στην, ως τότε απροσπέλαστη, ανατολική του πλευρά.

Από εχθές, ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ δεν είναι πια εδώ και με τον χαμό του ξαναβγαίνει στην επιφάνεια η ιστορία ενός ολόκληρου αιώνα. Για εμάς είναι επίσης μια ευκαιρία να επιστρέψουμε στο βιβλίο της Σβετλάνα Αλεξίεβιτς «Το τέλος του κόκκινου ανθρώπου», αφού η περίοδος που καλύπτει ξεκινά το 1990, λίγο πριν η σοβιετική σημαία κατέβει από το Κρεμλίνο. Αν και Νόμπελ λογοτεχνίας, η Αλεξίεβιτς είναι δημοσιογράφος και το συγγραφικό της έργο μπορεί να χαρακτηριστεί ως γραπτό ντοκιμαντέρ, καθώς βασίζεται σε εκατοντάδες συνεντεύξεις και τεράστια έρευνα. Βιωματική καταγραφή της σοβιετικής εποχής και των ανθρώπων της, τα έργα της Αλεξίεβιτς μας γυρνούν στην τραγωδία του Τσέρνομπιλ με το συνταρακτικό «Τσέρ…

Η μέθοδος της αλλαγής

Μυρτώ Ράις — Wed, 17 Aug 2022 16:55:17 GMT

Μέσα στους επόμενους μήνες θα εκδοθεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Αντίποδες και μετάφραση Στέλας Ζουμπουλάκη, το τελευταίο βιβλίο του Εντουάρ Λουί, «Η μέθοδος της αλλαγής». Ξεκινώντας την αφήγηση από εκεί που τελειώνει το «Να τελειώνουμε με τον Εντύ Μπελγκέλ», δηλαδή στην αποχώρηση από την οικογένεια και την ένδεια του χωριού, «Η μέθοδος της αλλαγής» ξεκινά από τη λυκειακή ζωή στην Αμιέν, μιλά για τις ανώτατες σπουδές, τους ανθρώπους που ώθησαν και βοήθησαν τον Λουί στη «αλλαγή». Κυρίως όμως, μιλά για τα τεχνάσματα και τις στρατηγικές που ο ίδιος υιοθέτησε για να ξεπατικώσει τις αστικές συνήθειες και συμπεριφορές ώστε να περνά απαρατήρητος στους αντίστοιχους κύκλους. Από τη βία της επαρχίας στη βία του αστισμού.

Το έργο του Λουί είναι η ωμή, εκ των έσω καταγραφή της ζωής των αφανών, το ξεσκέπασμα της μεθοδευμένης αορατότητάς τους. Λίγο πριν τις γαλλικές προεδρικές εκλογές, ο συγγραφέας έδωσε μια εκτενή συνέντευξη, της οποίας αποσπάσματα δημοσιεύτηκαν στα ελληνικά από την Εποχή. «Υπ…

Δύο χρόνια κινητοποιήσεων των καλλιτεχνών

Μυρτώ Ράις — Wed, 27 Jul 2022 19:55:16 GMT

Τα τελευταία δύο χρόνια ο καλλιτεχνικός χώρος βρίσκεται σε μια γόνιμη εγρήγορση. Με την υγειονομική κρίση και το κλείσιμο των θεάτρων, οι καλλιτέχνες από τη μια μέρα στην άλλη βρέθηκαν τεχνικά άνεργοι, χωρίς, αρχικά, κανένα πλαίσιο οικονομικής στήριξης. Τότε ξεπήδησε αυθόρμητα, το κίνημα των Support Art Workers, που μέσα σε μερικές ώρες έγινε hashtag και σύνθημα σε χιλιάδες προφίλ στο Facebook, ζητώντας σε ένα λεπτομερές και εμπεριστατωμένο κείμενο την απαιτούμενη κρατική μέριμνα για έναν κλάδο που πληττόταν βαριά.

Έπρεπε να περάσουν μήνες έντονης κινητοποίησης, έπρεπε κυρίως να ξεσπάσει το σκάνδαλο Λιγνάδη (Φεβρουάριος 2021), κορύφωση του ελληνικού #metoo που σάρωσε τον Ελληνικό θεατρικό χώρο, για να αποφασίσει το υπουργείο να ελιχθεί μέσω των επιδομάτων (Μάιος 2021 αναδρομικά από τον Μάρτιο), ελπίζοντας, προφανώς, να κατευνάσει τον θυμό.

Για κάποιους ο θυμός μεταλλάχθηκε σε χιούμορ: την επαύριο της παραίτησης του Δημήτρη Λιγνάδη από τη διεύθυνση του Εθνικού θεάτρου, το κτήριο γέμισε…

Ενοχοποίηση της φτώχειας, ξέπλυμα του βιασμού ― οι απολογητές της Νεοδεξιάς

Νήμα — Wed, 27 Jul 2022 19:00:19 GMT

«Γιατί ‘ναι νόθος για την εποχή του αυτός που δεν νιώθει τη νοστιμιά της δουλοφροσύνης» (Σαίξπηρ, Βασιλιάς Ιωάννης)

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΞΥΔΑΚΗ*

Το πανώ της Επιδαύρου, της Καλαμάτας, τα πανώ που αρχίζουν να σηκώνονται σε συναυλίες και οδογέφυρες, είναι τα φανερά σημάδια ενός υπόκωφου πολέμου με πολλά θύματα. Μπορεί ο πόλεμος προσώρας να έχει χαρακτηριστικά ηθικής διαμαρτυρίας, πολιτισμικής σύγκρουσης, αλλά στην ουσία του είναι σύγκρουση κοινωνική, είναι κοινωνικός πόλεμος με ταξικά και ανθρωπολογικά χαρακτηριστικά.

Δεν είναι καινοφανής. Φανερώνεται με ποικίλες μορφές και εντάσεις, τουλάχιστον από τον Δεκέμβρη του 2008 και τις Πλατείες του 2011. Και εξελίσσεται άλλοτε έμμορφα και έλλογα, παίρνοντας τη μορφή του πολιτικού ανταγωνισμού, όπως συνέβη το 2012 και το 2015· άλλοτε με μια κραυγή, έναν σπασμό, όπως στα γεγονότα της Νέας Σμύρνης, ή στο «Μητσοτάκη γ…»· άλλοτε με μια άγρια απεργία επισφαλών, όπως στα κόκκινα γιλέκα.

Μια διαρκής σύγκρουση κυρίαρχων και κυριαρχούμενων, βαλκάνιων πατρικίων και υπ…

«Βιαστής είναι» - Συνέντευξη με τους καλλιτέχνες που ανάρτησαν το πανό στην Επίδαυρο

Μυρτώ Ράις — Fri, 22 Jul 2022 18:38:00 GMT

(Φωτο: anagnostis:gr)

Η αποφυλάκιση του Δημήτρη Λιγνάδη την επομένη της καταδίκης του για βιασμό ανηλίκων ήταν η σταγόνα που έκανε την οργή να ξεχειλίσει. Η υπόθεση Λιγνάδη εξοργίζει γιατί αγγίζει τα όρια της ανοχής της κοινωνίας. Ο καλλιτεχνικός κόσμος ήταν εξαρχής σε εγρήγορση. Ήδη μόλις είχε ξεσπάσει το σκάνδαλο, αφίσες έκαναν την εμφάνισή τους στους τοίχους του Εθνικού Θεάτρου -αλλά και σε διάφορα σημεία της πόλης- οι οποίες έγραφαν «Κάτι βρωμάει στο ελληνικό θέατρο». Υπέγραφε η άγνωστη ως τότε, Αφανής Συμμετοχική Εταιρεία. Πρόκειται για μια ομάδα καλλιτεχνών που, τότε που τα θέατρα ήταν κλειστά και ο Λιγνάδης προφυλακισμένος, ανέλαβε την πρωτοβουλία της τριήμερης «ανάληψης» του Εθνικού Θεάτρου. Το περασμένο Σάββατο, στην Επίδαυρο σηκώνεται το γνωστό πανό «Βιαστής είναι». Και την επομένη, στο Facebook, κυκλοφορεί μια ανάρτηση της Αφανούς Συμμετοχικής Εταιρείας που διακριτικά αναλαμβάνει την ευθύνη για τη δράση. Μιλήσαμε με την ομάδα.

—

Νήμα: Ποιες ήταν οι αντιδράσεις, θετικές και αρν…

Μες στο μουσείο

Νήμα — Wed, 29 Jun 2022 16:59:14 GMT

Παίζοντας Μονόπολη με τη ζωή μας: Καθώς η τουριστική «ανάπτυξη» απλώνεται στις γειτονιές των Εξαρχείων, εκτοπίζοντας τους κατοίκους, μια παρέα ηθοποιών κάνει την ανάποδη κίνηση: ανοίγει ξανά το ιστορικό «Studio café» της πλατείας και καλεί στην αναζήτηση μιας νέας γλώσσας απέναντι σε αυτό που είναι πια εδώ. Πού βρήκαν τα κλειδιά; Ποιος και τι υπάρχει μέσα; Τι θα συμβεί, μετά από μια δεκαετία με κατεβασμένα ρολά; Τι μας συμβαίνει στην Αθήνα σήμερα; Παρασκευή 1 Ιουλίου, στις 21.00 στο πρώην «Studio café», Οικονόμου 3, Εξάρχεια. Η εκδήλωση στο fb - Το Νήμα συμμετέχει στην πρωτοβουλία.

Η γυναικεία τέχνη απέναντι στον νεοσυντηρητισμό

Μυρτώ Ράις — Wed, 15 Jun 2022 17:25:49 GMT

Σήμερα, 15 Ιουνίου, συμπληρώνονται 28 χρόνια από εκείνο το καλοκαιρινό απόγευμα όταν ο Μάνος Χατζιδάκις ξεκίνησε το αστρικό του ταξίδι. Ασυμβίβαστος και πάντα επίκαιρος δημιουργός, θεωρούσε όλες τις κυβερνήσεις του τόπου αντιπνευματικές, τον ενοχλούσε η ασυνέπεια και ο λαϊκισμός των πολιτικών, δεν εγκατέλειψε μέχρι το τέλος της ζωής του τις επαναστατικές τοποθετήσεις του. Απαιτούσε για τη μουσική του ελεύθερους ακροατές κι άφησε παρακαταθήκη ένα ελεύθερο και δημιουργικό Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, ένα ανεπανάληπτης ουσίας και πολιτιστικού περιεχομένου περιοδικό, το «Τέταρτο», από το οποίο ωστόσο παραιτήθηκε στο 12ο τεύχος, τον ριζοσπαστικό «Μουσικό Αύγουστο» στο Ηράκλειο της Κρήτης και βέβαια ένα ελληνικό όραμα ζωής, την «Ορχήστρα των χρωμάτων».

Διαβάστε: Γιατί ο Μάνος Χατζιδάκις απεχθανόταν τα τραγούδια της Βουγιουκλάκη και τα «παιδιά του Πειραιά» | Μηχανή του χρόνου
Όταν ο Μάνος συνέθετε για τον Τσε | ieidiseis

Το ελληνικό σινεμά πάει Κάννες

Νήμα — Wed, 01 Jun 2022 19:15:09 GMT

Είναι πια φανερό ότι η υπουργός Πολιτισμού ονειρεύεται τα αρχαία μέσα σε κοντέινερ. Τώρα που έχασε τη δωρεά του Ιδρύματος Νιάρχος για την κατασκευή ενός μουσείου για τους «Δεσμώτες» του Φαλήρου, θα πάρουν κι αυτοί μια ώρα αρχύτερα τον δρόμο για τις κούτες. Μακριά, πάντως, από το βλέμμα του κοινού. Δεν φαίνεται να δουλεύουν καλά οι συμπράξεις δημοσίου και ιδιωτών, κι έτσι επεκτείνεται ο χώρος τον οποίο καθ-ορίζουν τα ιδρύματα: τελικά, ποιός αποφασίζει τι είδους έργο, τί είδους έκθεση θα δούμε; Από το πρόγραμμα της Επιδαύρου, στο Πεδίο του Άρεως και «Στον Θρόνο του Ξέρξη», περνώντας από τη νέα ταινία του Γιώργου Γούση, λύστε τους κόμπους στο νήμα των μεγάλων τίτλων —Μ.Ρ.

Άλλη μια «επόμενη μέρα» για το Εθνικό Θέατρο

Μυρτώ Ράις — Wed, 18 May 2022 19:29:59 GMT

Ο Γιάννης Μόσχος, νέος διευθυντής του σημαντικότερου θεατρικού θεσμού της χώρας, ανακοίνωσε το πρόγραμμα της ερχόμενης σεζόν και κυρίως τη γραμμή πολιτιστικής πολιτικής που σκοπεύει να ακολουθήσει. Παρότι ο Τύπος αναφέρθηκε εκτενώς στις δηλώσεις του, δεν διακρίναμε την κριτική ματιά που ωστόσο παρακινούν.

Ο πρώτος διευθυντής στην ιστορία του Εθνικού Θεάτρου που αφενός διαδέχεται έναν κατηγορούμενο για βιασμούς και αφετέρου έχει αναδειχθεί με διαγωνισμό, απέφυγε να αναφερθεί στη σημαντική αυτή αλλαγή παραδείγματος και ενέγραψε τη θητεία σε «μια συνέχεια 90 ετών» όπου όλοι όσοι τον διοίκησαν «παρά τις όποιες διαφορές τους, αγωνίστηκαν για την πρόοδο του οργανισμού». Αξιοπρόσεκτη, επίσης, είναι η νέα «φυσιογνωμία των σκηνών»: κλασικοί συγγραφείς μόνο στην Κεντρική Σκηνή, σύγχρονα, άπαιχτα έργα μόνο στη σκηνή «Νίκος Κούρκουλος», μουσικά και μικτά θεάματα μόνο στη σκηνή «Rex - Μαρίκα Κοτοπούλη». Γιατί άραγε τα κλασικά έργα (και οι σκηνοθέτες που θα θελήσουν να αναμετρηθούν μαζί τους) να υπ…

Ποιος κληρονομεί τον πολιτισμό;

Νήμα — Wed, 20 Apr 2022 20:25:07 GMT

Κείμενα-Επιμέλεια: Μυρτώ Ράϊς

Φωτιά έχει πάρει το Twitter με τη "συλλογή της οικογένειας Μητσοτάκη” που παρουσιάζεται για πρώτη φορά ολόκληρη στο άρτι εγκαινιασθέν Αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων. Τα 1.000 και πλέον αρχαιολογικά ευρήματα έχουν ήδη θέσει στο παρελθόν το ερώτημα της προέλευσής τους, και ενώ η Μαρίκα Μητσοτάκη δήλωνε ότι “τα έβρισκε η γιαγιά της που έσκαβε τα χωράφια”, όλα έδειχναν ότι επρόκειτο για προϊόντα αρχαιοκαπηλίας, η οποία “τακτοποιήθηκε” με τη δωρεά της συλλογής στο κράτος. Το ταχυδακτυλουργικό που παρουσιάζει την κρατικοποιημένη συλλογή σαν ιδιωτική γενναιοδωρία και η επικοινωνιακή επιλογή έμφασης στο όνομα της οικογένειας Μητσοτάκη δεν είναι ένα άτσαλο ατύχημα. Είναι η επίσημη πολιτιστική πολιτική που αγωνίζεται να εμβολίσει την πολιτιστική κληρονομιά με κάθε είδους ιδιωτικά συμφέροντα. “Ο πλούτος του μουσείου να παραμείνει μακριά από κάθε προσπάθεια εκμετάλλευσης”, λέει η εμπνεύστρια του μουσείου Μαρία Βλαζάκη.

Τέχνη και πολιτισμός στη σκιά του πολέμου

Νήμα — Thu, 31 Mar 2022 05:30:33 GMT

Μαζική συμμετοχή στη συναυλία για την ειρήνη που διοργάνωσε ο φορέας «Αλληλεγγύη για όλους». Η συναυλία διεξήχθη υπό συνθήκες τηλεοπτικής αποσιώπησης. Η κυβέρνηση συμπεριφέρεται σαν να έχει ανοιχτά μέτωπα με τους ανθρώπους του πολιτισμού, τους οποίους θεωρεί στο μεγάλο τους μέρος, καθώς φαίνεται, πολιτικά “αντίπαλους” - Φωτό: Μάριος Λώλος

Ο πολιτισμός, ως προϊόν, μπορεί ενίοτε να γίνεται πολεμικό όπλο, οι άνθρωποι του όμως μάχονται πάντοτε για την ειρήνη. Tο 1947, ο Ζαν Βιλάρ οργάνωσε την «Εβδομάδα Δραματικής Τέχνης», ενώ η πόλη της Αβινιόν ήταν ακόμα μες στα συντρίμμια των βομβαρδισμών και οι αναμνήσεις του καθεστώτος του Βισύ, στο οποίο ανήκε, πολύ νωπές. Την επόμενη κιόλας χρονιά ονομάστηκε «Festival d’Avignon» και είναι έκτοτε ένα από τα σημαντικότερα φεστιβάλ στην Ευρώπη. Για την τελευταία χρονιά της θητείας του στη διεύθυνση του μεγαλύτερου Φεστιβάλ Παραστατικών Τεχνών της Ευρώπης, ο Ολιβιέ Πυ δίνει τον πρώτο λόγο σε καλλιτέχνες της νεότερης γενιάς. Σε ένα έντονα πολιτικό editor…